Er gaat veel veranderen op mijn werk en aangezien de hoofddirectie wil dat wij de concurrentie voorblijven, moest ik afgelopen woensdag naar een verplichtte cursusavond om bijgespijkerd te worden in hetgeen ik allang weet. Het was een gezellige, maar verder nutteloze avond waar je als werknemer helaas soms weinig tegen kan doen. Dat ik daardoor Tuxedomoon zou missen, ach die komen nog wel eens.
Maar nu ontdek ik net dat er op die avond ook een concert was van het legendarische Cluster. De krautrock/electronica band bij wie Brian Eno zijn kunsten leerde alvorens zelf legendarische albums op te nemen met Bowie, Talking Heads etc.
Toen moest ik toch even een traan wegpinken en even heel hardgrondig vloeken omdat het grote geld altijd voor de kunst gaat.

Ontroostbaar voor nu.

Current Mood: sad

Na een week alleen maar Dunkles, Zwickl en Kellerbier gedronken te hebben in de Fränkische Schweiz kan ik nu nog maar een ding concluderen:

Nederlanders kunnen geen bier brouwen.
Donder op met al dat karakterloze massabier voor mensen zonder smaak! Dat is helemaal niet iets om trots op te zijn......

Driewerf bah!

Current Mood: pissed off

De vakantie was heerlijk. Mooie natuur, natuurlijk veel bijzonder bier geproefd, maar zaterdag in Nürnberg viel ons een gemiste oproep op de mobi op. Na deze genegeerd te hebben tot we in de ICE zaten, toch maar even terug gebeld. Ik had er inmiddels ook één en Jasmijn inmiddels ook een voicemail.
Er was afgelopen vrijdagnacht bij ons ingebroken. Jasmijn boos en overstuur en ik proberen me rustig te houden. We moesten tenslotte nog 8 uur in de trein zitten en meer dan even met het thuisfront bellen, konden we toch niet doen. Van mijn schoonmoeder begrepen we dat alle lichten aan hadden gestaan en dat ze een bovenlicht hadden geforceerd. Er was zo op het oog echter niets weg. En paar lades waren opengetrokken en een paar potjes stonden op een rare plaats. De politie was ook al langsgeweest. Dat in gedachte houdende treinden we naar huis.
Thuisgekomen bleek het allemaal toch mee te vallen voor zover je daarvan kon spreken aangezien er toch een vreemde in je huis was geweest. Geen rommel, slechts een kapotte raamboom en wat grassprietjes en modder herinnerde aan het ongevraagde bezoek.
De katten kwamen meteen naar ons toe. Gelukkig waren ze niet weggelopen of gestrest geraakt.
Vandaag aangifte gedaan en morgen komen ze het raam reparen. Toch maar even een secubar gekocht. Dit mag niet nog een keer gebeuren.

Current Mood: annoyed

Eindelijk een week vakantie en ik ga nog weg ook. Wandelen in de Frankische Schweiz.
Ander voordeel van vakantie in het buitenland rond deze tijd. Eens een keer geen 3 Oktober viering in leiden. Maar ik ben erg benieuwd wat men in Duitsland doet aan 3 Oktober.

Current Mood: happy

Het heeft "wat" langer geduurd, maar ik ben er weer, dus: hallo daar!

Current Mood: cheerful

Geen zorg mijn beste vrienden. Dit is slechts de laatste post van dit adres op de Vierlinghlaan. Dit wweekeinde ga ik over naar mijn nieuwe adres een paar honderd verderop aan de Jan Luykenlaan.
De flat is nog lang niet af, maar het eerste laminaat is nu eindelijk gelegd en het behang is al voor de helft geplakt. Niet alles zal lukken wat we deze week gepland hadden. Het behang afstomen koste twee dagen en het verfen van de deuren, plafonds en kozijnen ook twee. Ach, komt wel goed.

Wat kunnen vorige bewoners toch een stelletje viespeuken zijn. De aluminium deurposten hadden allemaal een bruinige glans gekregen. De muren waren eigeel of (?ooit) biggetjesroze en de deuren een heel naar soort blauw. Je zou het moeten zien om te geloven. Ook het witte plafond bleek heel wat minder wit dan het op het eerste oog leek. Het toilet was geheel nicotinebruin en was nog behangen met het behang van 30 jaar terug. Geluukkkig heeft de verhuurder wel een nieuwe pot en fontein geplaatst en is de badkamer volledig gerenoveerd. Ook de keuken gaat de komende maand vervangen worden op kosten van de verhuurder, dus dat is ook mooi meegenomen.

Maar goed, de laatste post. ik zit hier nu tussen de dozen en heb me net geschoren. de laatste keer op dit adres realiseerde ik me en ging nadenken over de tijdd die ik hier gewoond heb. vanaf 1999 tot nu. En lange tijd. Een tijd vol veranderingen en persoonlijke groei. Jasmijn wilde volgens mij hier nog even blijven na het eten, maar toen ik me net schoor, realiseerde ik me dat dit zo ongeveer de laatste avond hier is en wil ik toch echt hier even alleen zijn. Ze begreep het gelukkig en zij moest zelf ook nog wat laatste dingen gaan inpakken.

Na zaterdag zal ik een tijdje niet online zijn, maar wees gerust, ik keer terug!

Current Mood: bouncy

Het inpakken vlot al aardig, alhoewel... er moet nog veel meer ingepakt worden, maar het einde komt nu toch echt inzicht. De afgelopen weken heb ik ook de enorme berg boeken en papieren doorgespit en heb aan de papierindustrie een behoorlijke donatie gedaan. Die kunnen daar vast iets nuttigers mee dan dat ik het allemal weer meesleep en het opsla in de berging.
De afgelopen nacht heb ik nauwelijks geslapen. Ik ben gespannen denk ik vanwege de aanstaande verhuizing naar een veel ruimere flat 500 meter verderop. Onrust heerst in mijn hoofd. Ik betrap me op het vergeten van zaken die ik nog moet regelen. De Casema bijvoorbeeld moet nog opgezegd worden, maar dat al niet zoveel tijd kosten. Ook heb ik een nieuwe internetprovider gezocht en gevonden. Vanaf 15 maart kunnen jullie me bereiken op een ander Email adres.
Vanmorgen vroeg heb ik de drie oude banken buiten gezet voor het grofvuil. En zo blijft er steeds minder over van wat er niet mee gaat. Verhuizen is niet alleen ergens anders gaan wonen, maar ook het opruimen van de niet opgeruimde losse eindjes van het verleden die rondzwerven in dozen, lades en kasten.
Oude studieboeken van een studie die ik nooit heb afgemaakt. Foto's van exen. Wat moet je er mee? Een paar zijn genoeg. De rest, de briefjes, de onbenullige knuffels etc gooi ik weg. Jaren financiele boekhouding kunnen ook wel weg en zo neem ik afscheid van de laatste losse eindjes die me nog aan dat verre en soms minder verre verleden binden. De herinnering is voldoende en sommige dingen kun je beter vergeten.
In een hoek van het appartement stapelen de dozen zich steeds verder op. 37 al. Die mogen mee.

Gelukkig herinnerde Jasmijn me er vanmorgen aan dat ik sinds vandaag alweer 37 jaar oud ben. Een mooie CD+DVD van Depeche Mode en straks als ze hier komt, krijg ik nog iets zei ze. Verhuizen is spannend, maar door al het inpakken en opruimen vergeet je bijna dat er nog andere belangrijke dingen zijn...

Current Mood: pensive

Vanmiddag even gewandeld bij de Wasenaarse Slag. Lekker uitwaaien op het strand voor een frisse neus. Het was erg druk, dus bij de eerste opgang maar weer de duinen ingelopen. Wel een paar verse exemplaren van Lutraria lutraria gevonden. Die had ik nog niet.
Op een hoog duin keken we nog even terug naar de zee achter de duinen. Nederland is best mooi op sommige plaatsen concludeerde ik. Te vroeg, want verderop bleek het pad een ordinaire hondenuitlaatstrook. Overal lagen drollen.
Naarmate we de Wassenaarse Slag dichter naderden, werd het steeds erger. Een groot gezin kwam ons tegemoet. De jongens gingen helemaal op in hun spel. Ze speelden riddertje en hadden allemaal een zelfgemaakt houten zwaard in de hand. Ze gingen helemaal in het spel op en zo hoort dat ook bij kinderen. Ze renden achter elkaar aan en gingen van het pad af de bosjes in. " Jongens! Jongens!", riep hun Wassenaarse moeder, "letten julie wel op de hondendrollen? Ik heb geen zin om jullie schoenen weer schoon te maken." Ondertussen vleide haar Jack Russel zich ontspannen naast het pad in het gras en draaide een vette drol..... Opgelucht huppelde het beest daarna irritant opgewekt weer verder, een grote last armer.
Bah! Honden zijn vies en hun baasjes helemaal.

Current Mood: annoyed

Polly bleek overleden te zijn aan een longontsteking. Dat schijnt bij katten zich zo snel te kunnen ontwikkelen dat ze binnen een paar uur dood gaan. Ze kunnen dan dus ook zomaar plotseling omvallen. Brrr.... Arm beest.

Lig je lekker met je vriendin in bed te fantaseren over de nieuwe woning, gaat de poes dood.

Even eerder kwam ze nog boven om aan te geven dat ze wilde eten. Gewoon op bed springen en dan nadrukklijk kopjes geven dat het hoog tijd is dat ze eten krijgt. Jasmijn dus even naar beneden om eten in het bakje te doen. Daarna kroop ze weer bij me in bed. Komt de kat als een razende naar boven gerend, rent een paar keer heen en weer en weer de trap af. We horen haar in de kattenbak kruipen en daar wat klagelijke geluiden produceren en horen het kattengrit schuiven. Dan is het stil en zijn Jasmijn en ik allang weer diep in elkaar verdiept.
Een half uur later loop ik naar beneden en tref daar Polly dood aan in de kattenbak. Nu hebben we dus geen huiskat meer.:-(

Current Mood: sad

Vorige week waren Jasmijn en ik naar een leuke flat gaan kijken, maar aangezien we nummer 14 waren op de lijst, dachten we dat we de flat toch niet zouden krijgen. nummer 7 was ook bij de bezichtiging en zei dat hij de flat wel zou nemen, dus vandaar....
Des ondanks toch maar de benodigde papieren ingeleverd. Je weet maar nooit.
Vanmiddag belde Portaal Jasmijn op dat we de flat hebben. 67 vierkante meters met 4 kamers, een heel behoorlijke keuken en een groot balkon vergelijkbaar met wat ik nu heb, maar voor een veel lagere huur dan wat we nu bij elkaar betalen voor ons beider krotje. Terug kunnen we niet meer, tenzij we 500 Euro ophoesten; kortom we gaan verhuizen in maart.
Veel veel sneller dan verwacht, we zoeken pas een maand, maar waarom niet. Vooruit! De woningen in Leiden liggen tenslotte niet bepaald voor het oprapen.

Ik belde net nog met Menph en die heeft nog een mini kweepeer ( Cydonia oblonga) op de kop weten te tikken voor mij voor een heel zachte prijs. Bedankt Menph!

Current Mood: ecstatic

Spannend. Ik heb net met Jasmijn een woning hier even verderop bekeken. De flat is ruim met drie slaap/studeerkamers, een ruime woonkamer, keuken en een redelijk groot balkon, dus mijn planten kunnen ook mee als wij de gelukkigen zijn die de flat toegewezen krijgen. En op de eerste verdieping, dus met een kattentrapje moet het voor Polly ook mogelijk zijn om de buurtkatten de stuipen op het lijf te jagen. Hopen, hopen dat het doorgaat....

Joepie, nog een paar

Ik voel me inmiddels al stukken beter. Ben niet meer zo moe van kleine inspanningen zoals aan het begin van de week toen opruimen en afwassen nog een behoorlijke inspanning was. Ik voel s'middags ook niet meer de behoefte om even te gaan slapen.
Ik ben gisterenavond de stad in geweest om even wat te winkelen en daar was ik niet moe van geworden, dus ik ga maandag weer werken. De antibioticakuur zit er gelukkig ook al bijna op, want van Amoclan wordt je ontlasting enigzins zacht, geen diaree ofzo, maar dat is dus elke keer lekker genieten. Volgens de bijsluiter zal dat ophouden in de loop van de kuur of als de kuur er op zit. Gelukkig wordt de ontlasting langzaam wel steeds vaster.
Iedereen nog bedankt voor de zorgen die jullie uitten in de post van Ubermutti van vorige week maandag.

Ik zit nu te genieten van de nieuwe John Foxx CD die ik gisteren heb gehaald bij de Plaatboef. Die lag daar natuurlijk al twee weken, maar ik was dus ziek. Nu baal ik toch wel een beetje dat ik vorige week het concert van John Foxx heb moeten missen omdat ik zo ziek was, want de CD is erg goed. John heeft nog steeds de magie als het om het maken van goede degelijke electropop gaat.
John Foxx zal voorlopig wel niet meer naar Nederland komen. :-( Dan maar een keer naar Engeland als hij daar een van zijn zeldzame concerten geeft. Dat lijkt me een goed plan. Gary Numan wil ik ook nog steeds een keer in Engeland zien, dus waarom John niet? :-)

Current Mood: content

Vanmorgen mocht ik weer naar huis na een verblijf van drie dagen in het ziekenhuis ivm een longontsteking. Nu ga ik thuis uitzieken en twee pillenkuren afmaken en aansterken van de schade die vijf dagen van 40 graden koorts hebben achtergelaten.

Maar het is wel lekker om weer thuis te zijn.

Current Mood: exhausted

Was zij maar hier. Haar lach, haar humor, haar lekkere lijf, we kunnen uren praten tot het ochtend is. Morgen, is ze weer bij me. En dat voelt als heel ver weg. Was zij nu al maar hier. Zucht... :-)
Het is nog heel pril, maar het voelt zo goed.

Current Mood: loved

Ik heb haar vanavond even gebeld om te vertellen dat ik het erg gezellig vond afgelopen zaterdag/zondag en ik haar heel erg leuk vind. Ik was er de hele dag niet bij. Dacht steeds aan haar. Ze had me vanmiddag gesmst en ik haar terug in pauzes. Het in de locker laten liggen viel me zwaar, want een mobiel op de werkvloer wordt niet geaccepteerd dus liep ik steeds naar de kantine om toch even te checken of ze nog had gesmst of gereageerd op mijn smsje. En nu kan ik haar woensdag pas zien...

Current Mood: high

Afgelopen donderdag had ik eters en heb het volgende met succes op hen uitgeprobeerd:

Hongaarse zuurkool voor 4 personen

-500 gram zuurkool
-witte wijn
-2 rode paprika's in blokjes
-1 rode peper in ringen
-250 gram champignons in plakjes
-1 grote ui in ringen
-1 salami met knoflook in blokjes gesneden.
-2 ons katenspek in stukjes gesneden
-een beetje peper
-aardappelen
-melk
-boter

Schil de aardappelen en zet ze op het vuur. Zet de zuurkool op met wat witte wijn.
Bak de salami uit in een koekenpan en voeg deze toe aan de zuurkool. Bak daarna de rest van de ingredienten apart uit in het uitgebakken vet van de salami en voeg er wat peper aan toe.
Stamp de aardappelen en maak er met de melk en boter een smeuige puree van.

Eet smakelijk.

Sorry, ik heb jullie de afgelopen twee weken schandelijk verwaarloosd met mijn wederwaardigheden.
Vorig weekeinde ben ik met Jeroen, die zijn huis uitgejaagd werd vanwege een damesvrijgezellenfeestje, naar Dernière Volonté geweest en dat was erg leuk. Ze speelden erg goed en de nieuwe nummers hebben mij overtuigd om de nieuwe CD te gaan kopen. Na afloop nog tot 2.00 uur bij The Fiddler zitten nabieren met een paar Duitsers. Grappig hoe je de Duitse Goths er toch uit pikt. Ze hebben op de een of andere manier meer stijl en het komt echter, natuurlijker over dan het mijns inziens toch enigzins smoezelige voorkomen van de gemiddelde Nederlandse Goth. Ja ja ik ben zelf geen goth, maar ik constateer het wel. Daarna ben ik met Jeroen mee naar huis gegaan alwaar het vrijgezellenfeestje nog een gezellig staartje had. Grappig contrast. Eerst een neofolk avond en daarna tot in de vroege uurtjes een latin getint feest waar ik nog tot 6.00 uur gedanst heb. ( Jeroen is gelukkig getrouwd met een Boliviaanse). In de middag aldaar voor de computer gehangen en films gekeken.
Ik krijg nog een CDR met het complete werk van Georg Kreisler. "Taubenvergiften im Park" blijft een wereldnummer.
De rest van de week was suf.

Mijn gevoel zegt me iets anders. Ik ben er nog niet aan toe. Ik verzet me, maar het heeft geen enkele zin, dus kan ik het maar beter over me laten komen.
Het is nu toch echt herfst en de iep op mijn balkon, die eind vorige week nog prachtig groen was, heeft nu louter gele bladen. Met het uur liggen er meer gele bladen op mijn balkon en eigenlijk is dat best wel mooi. Al die gele en beige bladen op het kale grauwe beton. Ze spelen een oud spel met de wind. Ik laat ze denk ik nog maar even liggen.